نویسنده: Reading Rockets
مترجم: زهرا حیدری
زمان مطالعه: ۲ دقیقه
نوشتن فرآیندی پیچیده است که به طیف گستردهای از مهارتها همچون واژگان غنی، درک ژانر، ساختار متن و لحن، مهارتهای کارکردی اولیه (دستور زبان و علایم نگارشی)، مهارتهای سازماندهی و تفکر سطح بالا نیاز دارد.
رشد نوشتاری کودک به موازات رشد خوانداری او پیش میرود. بخشی از آگاهی ابتدایی کودک دربارۀ متن مکتوب این است که او بداند نوشتار میتواند با ابزارهای روزمره مانند خودکار، مداد، مدادرنگی و ماژیک خلق شود. کودکان از نوشتههایی که در محیط میبینند، تقلید میکنند. خطخطیهای کودکان در ابتدای مسیر نوشتن به کودک این سرنخ را میدهد که محتوای مکتوب معنایی در خود دارد.
نوشتن همچون مهارتهای خواندن از طریق آموزش صریح رشد میکند. این مهارت ساختارمند و قاعدهمند است. در سطح پایههای مختلف تحصیلی، نویسندگان خوب با آموزش منظم، صریح و نیز دسترسی به فرصتهای متنوع نوشتن و دریافت بازخورد رشد میکنند.
نوشتن ممکن است پیچیدهترین فرآیندی باشد که انتظار داریم دانشآموزانمان یاد بگیرند. برای خوبنوشتن، دانشآموزان باید مجموعۀ گستردهای از مهارتها را توسعه دهند.
مهارتهای اولیه شامل توجه به درستنویسی، علایم نگارشی، خوانانویسی، آشنایی با صفحهکلید و ساختار جمله است. مهارتهای پایۀ نوشتن گاهی «مکانیکهای» نوشتن نیز نامیده میشوند.
تولید متن مستلزم این است که فرد افکارش را به زبان شفاهی بیان کند، چیزی که میتواند بهمثابۀ «محتوای» نوشتار در نظر گرفته شود. تولید متن شامل انتخاب کلمه (واژگان)، پرداختن به جزییات و بیان شفاف است.
خوبنوشتن، بهویژه پس از سپریکردن نخستین پایههای تحصیلی، شامل برنامهریزی، بازبینی و ویرایش نوشته است. این فرآیندها برای موفقیت در نوشتن بسیار مهم هستند، بهخصوص وقتی دانشآموزان به پایههای متوسطۀ اول و دوم میروند.
دانش نوشتاری شامل درک گفتمان و ژانر است. برای نمونه، درک اینکه ساختار متن روایی با متن اطلاعاتی متفاوت است. نمونهای دیگر از دانش نوشتاری، شناخت ویژگیهای مخاطب است؛ یعنی نویسنده بتواند معنای موردنظر خود را بهطور شفاف و متناسب در نوشتهاش منعکس کند، بهگونهای که مخاطب با خواندن متن، معنا را دریافت کند.
بدون دیدگاه