منتشرکنندهانجمن بین‌المللی سوادآموزی (ILA)
سال انتشار2001
انتشار نسخۀ فارسیمرکز توسعۀ سوادآموزی ایران
سال انتشار نسخۀ فارسی1404
مترجمحسام حسین‌زاده

اینترنت و دیگر شکل‌های فناوری (مانند واژه‌پردازها، ویرایشگرهای وب، نرم‌افزارهای ارائه و پست الکترونیکی) به‌طور مداوم در حال بازتعریف ماهیت سواد هستند. برای اینکه دانش‌آموزان در دنیای امروز به‌طور کامل باسواد باشند، باید در «سوادهای نوین» فناوری اطلاعات و ارتباطات مهارت پیدا کنند. بنابراین، آموزگاران سوادآموزی مسئولیت دارند این فناوری‌ها را به‌طور مؤثری در برنامۀ درسی سواد تلفیق کنند تا دانش‌آموزان برای آیندۀ سوادآموزانه‌ای که شایستۀ آن هستند، آماده شوند.

انجمن بین‌المللی سوادآموزی بر این باور است که کارهای زیادی می‌توان برای پشتیبانی از دانش‌آموزان در زمینۀ توسعۀ سوادهای نوینی که در آینده به آن‌ها نیاز دارند، انجام داد. ما معتقدیم دانش‌آموزان حق دارند:

● معلمانی داشته باشند که در استفادهٔ مؤثر از فناوری‌ها برای آموزش و یادگیری مهارت دارند؛

● برنامۀ درسی سوادآموزی‌ای داشته باشند که سوادهای نوین فناورانه را در برنامه‌های آموزشی ادغام می‌کند؛

● آموزشی دریافت کنند که سوادهای انتقادی ضروری برای استفادۀ مؤثر از اطلاعات را پرورش می‌دهد؛

● شیوه‌های ارزشیابی سواد را تجربه کنند که خواندن در اینترنت و نوشتن با استفاده از رایانه را دربر می‌گیرد؛

● فرصت‌هایی برای یادگیری استفادهٔ ایمن و مسئولانۀ از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات داشته باشند؛

● و به فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی دسترسی برابر داشته باشند.

 

گسترش درک ما از مفهوم سواد

سوادهای نوین به‌سرعت در حال شکل‌گیری هستند تا بتوانند از ظرفیت‌های فناوری به‌طور مؤثر استفاده کنند (کارچمر1، زیر چاپ؛ کینزر2 و لیاندر3، زیر چاپ؛ لابو4، 1996، لو5، 2000a؛ لوک6، 2000؛ راینکینگ7، مک‌کنا8، لابو و کیفر9، 1998؛ وارشاور10، 1999). فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی همچنین شیوه‌های آموزشی تازه‌ای را ممکن می‌سازند. بنابراین، تعریف‌های سنتی خواندن، نوشتن و دیدن و نیز تعریف‌های سنتی از آموزش اثربخش (که بر پایۀ سنت طولانی کتاب و دیگر رسانه‌های چاپی بنا شده‌اند) دیگر کافی نخواهند بود.

اگرچه راه‌های گوناگونی برای نگاه‌کردن به تغییرات سوادآموزی به‌واسطۀ فناوری‌های نوین وجود دارد (لابو و راینکینگ، 1999)، نمی‌توان این تغییرات را نادیده گرفت. کافی است به تجربۀ دانش‌آموزانی فکر کنیم که امسال [منظور سال 2001 است] از دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شوند. آن‌ها تحصیل خود را با سوادهای کاغذ، مداد و کتاب آغاز کرده‌اند. بسیاری از آن‌ها تحصیل متوسطه را در حالی به پایان می‌برند که با سوادهای نوینی آشنا شده‌اند که طیف گسترده‌ای از فناوری‌ها را می‌طلبد: واژه‌پردازها، سی‌دی‌رام‌ها، مرورگرهای وب، ویرایشگرهای وب، نرم‌افزارهای ارائه، پست الکترونیکی، پیام‌رسانی فوری و بسیاری ابزارهای دیگر که در آغاز تحصیلشان حتی تصورپذیر نبود. با توجه به تغییرات سریع فناوری، احتمالاً دانش‌آموزانی که امسال مدرسه را شروع می‌کنند، تغییرات عمیق‌تری را در مسیر سوادآموزی خود تجربه خواهند کرد. افزون بر این، این داستان بارها و بارها تکرار خواهد شد زیرا نسل‌های جدید با فناوری‌های هنوز تصورنشده روبه‌رو می‌شوند و سوادهای نوینی را (که هنوز تصور نشده‌اند) توسعه می‌دهند.

این تغییرات در مفهوم سواد از چند جهت بی‌سابقه‌اند. نخست، با تغییر مستمر و مداوم تعریف می‌شوند؛ سوادهای نوین امروز، فردا جای خود را به سوادهای جدیدتری می‌دهند (لو، 2000a). دوم، این تغییرات با سرعتی سرسام‌آور رخ می‌دهند؛ هیچ‌یک از فناوری‌های سواد (حتی تلویزیون، تلفن، کاغذ، مداد یا کتاب) به این سرعت وارد کلاس‌های درس نشده‌اند. و سرانجام، فناوری‌های شبکه‌ای مانند اینترنت، نیرومندترین قابلیت‌های اطلاعاتی و ارتباطی‌ای را در اختیار می‌گذارند که تاکنون دیده‌ایم و دسترسی به افراد و اطلاعات را به شیوه‌ها و سرعت‌هایی ممکن می‌کنند که پیش از این وجود نداشت. این تغییرات پیامدهای مهمی برای آموزش، ارزشیابی و پژوهش دارند و جامعۀ سوادآموزی باید هرچه سریع‌تر توجه خود را به آن‌ها معطوف کند.

 

ورود سریع اینترنت تقریباً  به همۀ کلاس‌های درس در کشورهای توسعه‌یافته

اینترنت و دیگر فناوری‌ها به ابزارهای قدرتمند جدیدی در کلاس‌های درس تبدیل شده‌اند زیرا کشورها می‌کوشند کودکان را برای آیندۀ خود در عصر اطلاعات آماده کنند. کشورهایی مانند استرالیا، فنلاند، ایرلند، نیوزیلند، بریتانیا، ایالات متحده و دیگر کشورها سیاست‌های عمومی‌ای تدوین کرده‌اند تا اطمینان حاصل شود کلاس‌ها به رایانۀ متصل به اینترنت و نرم‌افزار مناسب مجهز هستند، فناوری‌ها در برنامۀ درسی ادغام می‌شوند و معلمان برای این ادغام مؤثر آماده‌اند (لو، 2000b؛ لو و کینزر، 2000). به‌سبب این سیاست‌ها، بسیاری از کشورها به‌زودی در هر کلاس یک رایانۀ متصل به اینترنت خواهند داشت. برای نمونه، در ایالات متحده در پاییز سال 2000، 77 درصد از کلاس‌های پیش‌دبستان تا دوازدهم دست‌کم یک رایانۀ متصل به اینترنت داشتند (کاتانی11 و فاریس12، 2001). چنین تحولاتی نیازمند آن است که آموزگاران سوادآموزی چشم‌اندازی داشته باشند تا فناوری‌ها را در دل برنامۀ درسی سواد جای دهند.

 

برابری در دسترسی به اینترنت و دیگر فناوری‌ها؛ تضمین‌کنندۀ فرصت‌های سوادآموزی برای کودکان سراسر جهان

در بسیاری از کشورها الگویی مشابه ایالات متحده دیده می‌شود: کلاس‌های مدارس ثروتمند تقریباً دو برابر بیشتر (در مقایسه با مدارس فقیرتر) به اینترنت دسترسی دارند (مرکز ملی آمار آموزش آمریکا13، 2000). ادامۀ این روند در جوامعی که مدعی برابری هستند، تهدیدی جدی برای ثبات سیاسی بلندمدت آن‌هاست. این مسئله در کشورهای در حال توسعه شدیدتر است؛ جایی که دسترسی کلاسی به اینترنت اغلب فقط یک رؤیاست. آیا این وضعیت منجر به افزایش شکاف ثروتمندان و فقرا در دسترسی به اطلاعات میان ملت‌های مختلف خواهد شد؟ ضروری است آموزگاران سوادآموزی و دیگران از دسترسی برابر همۀ دانش‌آموزان به فناوری‌ها پشتیبانی کنند تا هر دانش‌آموزی دسترسی برابری به فرصت‌های زندگی داشته باشد.

 

آموزش کافی و توسعۀ حرفه‌ای کارکنان؛ تضمین‌کنندۀ آمادگی معلمان برای تلفیق مؤثر فناوری‌ها

تأمین بودجۀ کافی برای توسعۀ حرفه‌ای کارکنان در زمینۀ ادغام مؤثر فناوری‌های در برنامۀ درسی ضروری است. با وجود آنکه وزارت آموزش ایالات متحده توصیه می‌کند 30 درصد از بودجۀ فناوریِ مناطق آموزشی به توسعۀ حرفه‌ای اختصاص یابد (وزارت آموزش ایالات متحده14، 1999)، مناطق آموزشی به‌طور متوسط فقط حدود 6 درصد از این بودجه را صرف این امر می‌کنند (انجمن مدیران عامل15، 1999؛ وزارت آموزش ایالات متحده، 1999). تأمین بودجۀ کافی برای توسعۀ حرفه‌ای در استفادۀ مؤثر از فناوری‌ها برای همۀ کشورها اهمیت دارد و راهبران آموزشی باید مدارس را به سرمایه‌گذاری جدی در سوادهای نوین فناورانه ترغیب کنند.

 

نقش حیاتی برنامه‌های آموزش معلم در آمادۀ‌سازی معلمان برای استفاده از فناوری‌های نوین سوادآموزی در کلاس

واکنش برنامه‌های آموزش معلم به چالشی که به آن مواجه هستیم، اهمیت زیادی دارد (گزارش کمیسیون آموزش مبتنی بر وب16، 2000). آموزش معلمان باید فناوری‌های نوین سوادآموزی را در دوره‌های آموزش روش‌های سوادآموزی جای دهد. اگرچه این روند آغاز شده اما هنوز راه زیادی در پیش است. حتی در سال 1997، شورای ملی اعتباربخشی آموزش معلمان17 گزارش داد که «بسیاری از استادان آموزش معلم، به‌دلیل استفادهٔ اندک از فناوری در پژوهش و تدریس خود، درک کافی از نیازمندی معلمان کلاس برای تلفیق فناوری در آموزش ندارند» (شورای ملی اعتباربخشی به آموزش معلمان، 1997).

 

پشتیبانی سازمان‌های حرفه‌ای سوادآموزی از ابتکارات خلاقانه برای افزایش دسترسی، ارائۀ آموزش حرفه‌ای و پشتیبانی از آموزش معلمان

در بسیاری از کشورها ابتکارات سیاست‌گذارانۀ عمومی برای فراهم‌کردن دسترسی به فناوری و پشتیبانی از معلمان در حال شکل‌گیری است. برای مثال، در فنلاند، یک برنامۀ رشد حرفه‌ای 5 هفته‌ای در زمینۀ استفادۀ مؤثر از فناوری‌ها در کلاس درس به معلمان ارائه شده است. در ایالات متحده، دولت فدرال سالانه 2.25 میلیارد دلار برای دسترسی به اینترنت در مدارس (پیش‌دبستان تا دوازدهم) و کتابخانه‌های عمومی اختصاص می‌دهد. بسیاری از ابتکارات دیگر در کشورهای مختلف جهان در حال ظهور است اما فقط گاهی این ابتکارات به بخشی از مباحث سیاست‌گذاری عمومی و سیاست‌گذاری داخلی یک ملت بدل می‌شوند. بااین‌حال، سازمان‌های حرفه‌ای سوادآموزی به‌ندرت در این بحث‌ها مشارکت داشته‌اند، درحالی‌که متخصصان سوادآموزی نفع و سهم مهمی در خروجی این بحث‌ها دارند. سازمان‌های حرفه‌ای سوادآموزی باید اطمینان یابند که صدایشان شنیده و منافعشان دیده می‌شود.

 

لزوم توجه ویژه به توسعۀ سوادهای حیاتیِ موردنیازِ فناوری‌های جدید

شبکه‌های اطلاعاتی باز (مانند اینترنت) به هر کسی اجازۀ انتشار هر چیزی را می‌دهند. این یکی از فرصت‌هایی است که این فناوری ایجاد می‌کند اما همزمان یکی از محدودیت‌های آن هم هست. اطلاعات از افرادی که مواضع سیاسی، اقتصادی، مذهبی یا ایدئولوژیک قوی دارند، بسیار گسترده‌تر در دسترس است؛ مواضعی که عمیقاً بر ماهیت اطلاعاتی که به دیگران ارائه می‌دهند، تأثیر می‌گذارد. در نتیجه، ما باید به دانش‌آموزان کمک کنیم تا به مصرف‌کنندگانِ انتقادی‌تر اطلاعاتی که با آن مواجه می‌شوند، تبدیل شوند (آلورمن18، مون19 و هاگود20، 1999؛ موسپرات21، فریبادی22 و لوک، 1996).

 

لزوم جای‌دادن سوادهای جدید در ارزیابی متناسب دستاوردهای سوادآموزانۀ دانش‌آموزان

ارزیابی خواندن و نوشتن باید سوادهای جدید فناورانه را در بر بگیرد، اگر قرار است این سوادها به‌طور معناداری بر شیوه‌های آموزشی تأثیر بگذارند. با وجود این واقعیت که از دانش‌آموزان انتظار می‌رود هنگام ترک مدرسه، بتوانند با شبکه‌های پیچیدۀ فناوری‌های اطلاعاتی تعامل کنند، هیچ ایالتی در ایالات متحده و هیچ کشوری خواندن را با چیزی غیر از فناوری‌های کاغذی و چاپی ارزیابی نمی‌کند. علاوه بر این، با وجود اینکه بسیاری از کودکان هنگام انجام تکالیف نوشتاری، تایپ‌کردن در نرم‌افزارهای پردازش متن را ترجیح می‌دهند و اگر این اجازه در ارزشیابی ایالتیِ مهارت نوشتن داده شود، تقریباً 20٪ دانش‌آموزانِ بیشتری می‌توانند آن را با موفقیت پشت سر بگذارند (راسل23 و پلاتی24، 2000)، هیچ ایالتی در ایالات متحده هنگام ارزشیابی مهارت نوشتن، به دانش‌آموزان اجازۀ استفاده از نرم‌افزارهای پردازش متن را نمی‌دهد و تعداد کمی از کشورها این اجازه را می‌دهند.

 

ضرورت برنامۀ پژوهشی جامع دربارۀ سواد و مسائل فناوری برای فهم بهتر تغییرات سریع در ماهیت سواد و سوادآموزی

اگرچه مطالعات سوادآموزی و فناوری به‌تدریج در مجلات پژوهشی سوادآموزی شروع به ظهور کرده‌اند اما کمبود داده‌های قوی در این زمینه همچنان کاملاً مشهود است (رینکینگ، مک‌کنا، لابو و کیفر، 1998). اجرای چنین برنامه‌ای کاری بسیار بزرگ است، سوادآموزی را به شیوه‌های عمیقی در بر می‌گیرد و باید آنقدر سریع انجام شود که نظر همۀ پژوهشگران سوادآموزی برای مشارکت در آن جلب شود. آن‌ها باید تشویق شوند که حوزۀ تخصصی خود را به مطالعۀ سوادآموزی در رسانه‌های جدید فناورانه بیاورند تا به بسیاری از مسائل، به‌ویژه این موارد بپردازند: برای اشکال جدید فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی، چه مهارت‌های سوادآموزانۀ جدیدی موردنیاز است؟ چگونه می‌توانیم به بهترین شکل از دانش‌آموزان در کسب این سوادهای جدید حمایت کنیم؟

 

درنظرگیری واقعیت پس از فارغ‌التحصیلی دانش‌آموزان در سیاست‌گذاری عمومی آموزش خواندن

مناظرات اخیر سیاست‌گذاری عمومی دربارۀ خواندن، تغییرات عمیقی را که در فناوری‌های سوادآموزی رخ می‌دهد، نادیده گرفته است. با توسعۀ سیاست‌گذاری‌های عمومی و تعریف خواندن صرفاً حول کتاب، به دانش‌آموزان خود ظلم کرده‌ایم. مهارت در استفادۀ مؤثر از سوادهای جدید فناورانه و شبکه‌ای برای موفقیت دانش‌آموزان ما در محل کار و زندگی روزمرۀ آن‌ها حیاتی شده است. رهبران سیاست‌گذاری عمومی باید از تغییراتی که در خواندن رخ می‌دهد، مطلع شوند تا بتوانند سیاست‌های متفکرانه‌ای را در جهت آماده‌سازی کودکان برای نیازهای سوادآموزی آینده‌شان تدوین کنند.

 

مسئولیت‌های ما

چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا مطمئن شویم دانش‌آموزان برای آیندۀ سوادآموزی خود آماده هستند؟ انجمن بین‌المللی سوادآموزی موارد زیر را پیشنهاد می‌کند.

 

پیشنهادهایی برای معلمان

● از فرصت‌های توسعۀ حرفه‌ای در زمینۀ فناوری‌های جدید حداکثر استفاده را ببرید.

● اینترنت و دیگر فناوری‌ها را به‌صورت نظام‌مند و سنجیده در برنامۀ درسی سوادآموزی تلفیق کنید، به‌ویژه برای پرورش سوادهای انتقادی ضروری در استفادۀ مؤثر از اطلاعات.

● راهبردها و منابع آموزشی تهیه‌شده از سوی دیگر معلمان (همچون مواردی که در انتهای این سند آمده) را در اینترنت واکاوی کنید.

● دسترسی برابر به فناوری را برای تک‌تک دانش‌آموزان کلاس خود فراهم کنید.

● ایمنی کودکان را در استفاده از اینترنت در کلاس درس خود تضمین کنید.

● به‌طور منظم نشریات حرفه‌ای مانند کتاب‌ها، مجلات چاپی و مجلات آنلاین را مطالعه کنید تا از آخرین پژوهش‌ها و ایده‌های عملی برای استفاده از فناوری در بهبود سوادآموزی دانش‌آموزان مطلع شوید.

● به فهرست‌های پست الکترونیکی حرفه‌ای بپیوندید تا دربارۀ راهبردهای آموزشی مؤثر تبادل نظر کنید.

 

پیشنهادهایی برای والدین

● پیگیری و مطالبه کنید که منطقه و مدرسه چگونه فناوری‌ها را در برنامۀ خواندن و نوشتن تلفیق می‌کنند.

● از ابتکارهای منطقه‌ای برای تأمین فناوری‌های به‌روز و توسعۀ حرفه‌ای در زمینۀ استفادۀ مؤثر از فناوری‌ها حمایت کنید.

● بر استفادهٔ کودکان، به‌ویژه خردسالان، از اینترنت در خانه نظارت کنید.

● از وب‌سایت‌ها و نرم‌افزارهای متناسب با سن برای استفاده در خانه و مدارس آگاه باشید.

 

پیشنهادهایی برای آموزشگران معلمان

● الگوهای آموزشی مؤثر مبتنی بر اینترنت و دیگر فناوری‌ها را در برنامه‌های تربیت معلم سوادآموزی بگنجانید.

● از طریق عمل حرفه‌ای خود نشان دهید سوادهای نوین فناورانه جزء جدایی‌ناپذیر برنامۀ درسی سوادآموزی هستند.

● فرصت‌هایی برای تمرین عملی استفاده از فناوری‌های جدیدِ متناسب با سن در تجربیات میدانی همراه کودکان پیش‌دبستان تا دوازدهم فراهم کنید.

● منابع آنلاین را در برنامۀ آموزشی خود بگنجانید.

● از مؤسسات آموزش عالی بخواهید که منابع فناورانه برای استفاده در کلاس‌های تربیت معلم را تهیه کرده و در دسترس قرار دهد.

 

پیشنهادهایی برای مدیران مدارس

● اطمینان حاصل کنید 30% از بودجۀ فناوری منطقه به توسعۀ حرفه‌ای معلمان در زمینۀ آموزش مؤثر با فناوری اختصاص می‌یابد.

● زمان کافی برای کسب مهارت در سوادهای نوین فناورانه در اختیار معلمان بگذارید.

● سیاست‌هایی برای استفادهٔ قابل‌قبولِ و سنجیده از فناوری‌ها تدوین کنید تا مطمئن شوید معلمان و دانش‌آموزان به‌آسانی  به بهترین منابع اطلاعاتی دسترسی دارند.

● از معلمانی که به توسعۀ وب‌سایت‌های کلاسی می‌پردازند، حمایت کنید تا منابع خود را سازماندهی کرده و کار دانش‌آموزان را منتشر کنند. آن‌ها را تشویق کنید تا وب‌سایت‌های خود را در سرورهای شما میزبانی کنند.

● گنجاندن اینترنت و دیگر فناوری‌ها در ارزشیابی‌های ایالتی خواندن و نوشتن را ترویج و تشویق کنید.

● از وجود فردی متخصص در زمینۀ فناوری در سطح مدرسه حمایت کنید تا بتواند به معلمان در پیاده‌سازی فناوری‌های جدید در برنامۀ درسی سوادآموزی‌شان کمک کند.

 

پیشنهادهایی برای سیاست‌گذاران

● از ابتکارهایی که دسترسی مدارس و کتابخانه‌ها به اینترنت را تضمین می‌کند، حمایت کنید.

● بودجۀ توسعۀ حرفه‌ای و تربیت معلم برای تلفیق اینترنت و دیگر فناوری‌ها در برنامۀ درسی سوادآموزی را تأمین کنید.

● سوادهای نوین اینترنت و فناوری‌های جدید را در ارزشیابی‌های شایستگی خواندن و نوشتن بگنجانید.

● تعریف‌های خواندن را گسترش دهید تا یافتن، ارزیابی انتقادی، استفاده و ارتباط‌دهی اطلاعات در محیط‌های شبکه‌ای همچون اینترنت را شامل شود.

 

پیشنهادهایی برای پژوهشگران

● با تخصص خود به پژوهش دربارۀ استفادۀ مؤثر از فناوری‌ها برای آگاهی‌بخشی به سیاست‌گذاران و آموزگاران دربارۀ بهترین راه حمایت از سوادهای جدید کمک کنید.

● تغییرات در تعریف سواد و پیامدهای آن برای پژوهش و توسعه را به‌دقت بررسی کنید.

● پژوهش‌هایی انجام دهید تا مهارت‌ها، راهبردها و بینش‌های نوین موردنیاز برای عملکرد سوادآموزانۀ موفق در فناوری‌های مختلف را شناسایی کنید.

● پژوهش‌هایی انجام دهید تا راهبردهای آموزشی مؤثر برای توسعۀ مهارت در استفاده از فناوری‌های مختلف اطلاعاتی و ارتباطی را شناسایی کنید.

 

منابعی برای مطالعۀ بیشتر

کتاب‌ها:

● Fehring, H., & Green, P. (Eds.). (2001). Critical Literacy: A Collection of Articles from the Australian Literacy Educators’ Association. Newark, DE: International Reading Association.

● Hancock, J. (Ed.). (1999). Teaching Literacy Using Information Technology: A Collection of Articles from the Australian Literacy Educators’ Association. Newark, DE: International Reading Association; Carlton, South Victoria, Australia: Australian Literacy Educators’ Association.

● Wepner, S.B., Valmont, W.J., & Thurlow, R. (Eds.) (2000). Linking Literacy and Technology: A Guide for K–8 Classrooms. Newark, DE: International Reading Association.

مقالات پژوهشی:

Karchmer, R.A. (2001). The Journey Ahead: Thirteen Teachers Report How the Internet Influences Literacy and Literacy Instruction in Their K–12 Classrooms. Reading Research Quarterly, 36 (4), 442–466.

Merkley, D.J., Schmidt, D.A., & Allen, G. (2001). Addressing the English Language Arts Technology Standard in a Secondary Reading Methodology Course. Journal of Adolescent & Adult Literacy, 45 (3), 220–231.

منابع آنلاین:

Miss Rumphius Award Winning Classroom Home Pages. http://www.reading.org/awards/rumphius.html

Reading Online, IRA's Online Journal of Literacy Education. http://www.readingonline.org

ROL Communities, the electronic mailing list for Reading Online. http://www.readingonline.org/communities/comm_index.asp

RTEACHER, the electronic mailing list for The Reading Teacher. http://www.reading.org/publications/rt/rt_listserv.html

 

پانوشت‌ها:

[1] Karchmer

[2] Kinzer

[3] Leander

[4] Labbo

[5] Leu

[6] Luke

[7] Reinking

[8] McKenna

[9] Kieffer

[10] Warschauer

[11] Cattagni

[12] Farris

[13] National Center for Education Statistics (NCES)

[14] U.S. Department of Education

[15] CEO Forum

[16] Web-Based Education Commission’s Report

[17] National Council for Accreditation of Teacher Education (NCATE)

[18] Alvermann

[19] Moon

[20] Hagood

[21] Muspratt

[22] Freebody

[23] Russell

[24] Plati

 

منابع بیانیه:

  • Alvermann, D.E., Moon, J.S., & Hagood, M.C. (1999). Popular culture in the classroom: Teaching and researching critical media literacy. Newark, DE, & Chicago, IL: International Reading Association & National Reading Conference.
  • CEO Forum. (1999). Professional development: A link to better learning. Retrieved March 1, 1999, from http:// www.ceoforum.org/reports.cfm?RID=2
  • Cattagni, A., & Farris, E. (2001). Internet access in public schools and classrooms: 1994–2000. Education Statistics Quarterly: Elementary and Secondary Education. Retrieved October 1, 2001, from http://nces.ed.gov/pubs2001/quarterly/summer/ q2-7.asp
  • Karchmer, R.A. (in press). Teachers on a journey: Thirteen teachers report how the Internet influences literacy and literacy instruction in their K–12 classrooms. Reading Research Quarterly.
  • Kinzer, C.K., & Leander, K. (in press). Technology and the language arts: Implications of an expanded definition of literacy. In J. Flood, J.M. Jensen, D. Lapp, & J. Squire (Eds.), Handbook of research on teaching in the language arts (2nd ed.). Mahwah, NJ: Erlbaum.
  • Labbo, L.D. (1996). A semiotic analysis of young children’s symbol making in a classroom computer center. Reading Research Quarterly, 51, 356–385.
  • Labbo, L.D., & Reinking, D. (1999). Negotiating the multiple realities of technology in literacy research and instruction. Reading Research Quarterly, 34, 478–492.
  • Leu, D.J., Jr. (2000a). Deictic consequences for literacy education in an information age. In M.L. Kamil, P. Mosenthal, P.D. Pearson, & R. Barr (Eds.), Handbook of Reading Research (Volume III, pp. 743–770). Mahwah, NJ: Erlbaum.
  • Leu, D.J., Jr. (2000b). Our children’s future: Changing the focus of literacy and literacy instruction. The Reading Teacher, 53, 424–431.
  • Leu, D.J., Jr., & Kinzer, C.K. (2000). The convergence of literacy instruction and networked technologies for information and communication. Reading Research Quarterly, 35, 108–127.
  • Luke, C. (2000). Cyber-schooling and technological change: Multiliteracies for new times. In B. Cope & M. Kalantzis (Eds.), Multiliteracies: Literacy learning and the design of social futures (pp. 69–91). London: Routledge.
  • Muspratt, A., Freebody, P., & Luke, A. (Eds.). (1996). Constructing critical literacies: Teaching and learning textual practice. Cresskill, NJ: Hampton Press.
  • National Center for Education Statistics (NCES). (2000). Internet access in public schools and classrooms: 1994–98. Retrieved from http://nces.ed.gov/ pubsearch/pubsinfo.asp?pubid=2001071
  • National Council for Accreditation of Teacher Education (NCATE). (1997). Technology and the new professional teacher: Preparing for the 21st century classroom. Retrieved March 1, 1999, from http://www.ncate.org/ accred/projects/tech/tech-21.htm
  • Reinking, D., McKenna, M., Labbo, L., & Kieffer, R. (Eds.). (1998). Handbook of literacy and technology: Transformations in a post-typographic world. Mahwah, NJ: Erlbaum.
  • Russell, M., & Plati, T. (2000). Mode of administration effects on MCAS composition performance for grades four, eight, and ten. Chestnut Hill, MA: The National Board on Educational Testing and Public Policy. Retrieved from http://nbetpp.bc.edu/reports.html
  • U.S. Department of Education. (1999). Getting America’s students ready for the 21st century: Meeting the technology literacy challenge. Retrieved January 30, 1999, from http://www.ed.gov/Technology/Plan/NatTechPlan/
  • Warschauer, M. (1999). Electronic literacies: Language, culture, and power in online education. Mahwah, NJ: Erlbaum.
  • Web-Based Education Commission’s Report to the President and Congress of the United States. (2000). The power of the Internet for learning: Moving from promise to practice. Retrieved December 31, 2000, from http://interact.hpcnet.org/webcommission/inde

منبع اصلی: Integrating Literacy and Technology in the Curriculum

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *